بر فراز کوههای آلپ
ساعت ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۱ خرداد ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: روزنوشت ، خوشی های منحصر به فرد

چند درصد احتمال داره در مملکتی بسیار پهناور، با انبوه پرتعداد استانها و شهرها و روستاها، که از قضای روزگار و همت آدمیان اغلب رو به ویرانی هستند تا زیبایی، در شهری ساکن بشی که در فراز و فرود زمان راه رو به سوی توسعه و بهبود هرچند لنگان لنگان، اما آهسته و پیوسته پیموده!
چند درصد احتمال داره در این شهر کذایی که از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، زشتی و زیبایی و آلودگی و طراوت چنان در هم تنیده که آشفتگی و بی سامانی چهره غالب این دیار شده، محل کار آدمی در نقطه ای زیبا و با طراوت و دور از آلودگی قرار بگیره؟
و حالا چند درصد احتمال داره که در دایره محدود نقاط زیبای این شهر، روی بلندترین و خوش آب و هواترین تپه در یک ساختمان پانصد ضلعی، میز کار تو در بهترین ضلع قرار بگیره و در اون بهترین ضلع ساختمان که میزهای کارکنان مارپیچی و بی قاعده توی سالن ولو شدن، میز کار تو رو به بهترین پنجره باشه و با هر نیم نگاه تصادفی حتی، در یک منظره زیباترین برج های این شهر رو در دامنه کوههای شمالی تهران تماشا کنی.
از این منظره احساس نیویورک نشینی به آدم دست میده!
در این عالم احتمالات، احساس نیویورک نشینی در ام القرای جهان اسلام چیزی فراتر از خوش شانسی محسوب میشه. خرسندیم از این خوشبختی منحصر به فرد.